
Το όνομα Ζαχλωρού προήλθε από το Σλαβικό «Ζάγκλορο», που σημαίνει «πίσω από το βουνά».
Η Ζαχλωρού χτίστηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, από κυνηγημένους περαστικούς που ήρθαν από τα χωριά της Ηπείρου στην Πελοπόννησο. Οι κάτοικοί της, ανέρχονται στους 112 περίπου και ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Από το σιδηροδρομικό σταθμό της Ζαχλωρούς ξεκινάει μονοπάτι, που συνδέει τη Ζαχλωρού με το Μέγα Σπήλαιο. Το μονοπάτι το χρησιμοποιούσαν την παλιά εποχή, όπου ο δρόμος προς το Μέγα Σπήλαιο δεν υπήρχε. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 45 λεπτά.
Το χωριό αγκαλιάζεται από το μεγαλύτερο δάσος του νομού Αχαΐας, από πεύκα, καστανιές, έλατα και προσφέρει στον επισκέπτη στιγμές ηρεμίας και γαλήνης.
Στη Ζαχλωρού υπάρχουν προσεγμένοι ξενώνες, ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια για τη διαμονή σας καθώς και ταβέρνες όπου μπορείτε να απολαύσετε τα πεντανόστιμα τοπικά εδέσματα.

Η άφιξη στα Καλάβρυτα θυμίζει στον επισκέπτη ότι το ταξίδι στην ομορφιά και την ιστορία συνεχίζεται. Το ειδυλλιακό φυσικό περιβάλλον και η ποικιλία της βλάστησης συνδυάζονται αρμονικά με τους παραδοσιακούς οικισμούς και την ιστορία των Καλαβρύτων.
Κατά την αρχαιότητα, στη θέση των Καλαβρύτων βρισκόταν η πόλη Κυναίθα που καταστράφηκε από τους Αιτωλούς και ξαναχτίστηκε επί Ρωμαιοκρατίας από τον αυτοκράτορα Ανδριανό. Στις αρχές του 13ου αιώνα πέρασε στα χέρια των Φράγκων ενώ το φρούριο του οποίου ερείπια δεσπόζουν μέχρι σήμερα πάνω από την πόλη των Καλαβρύτων είναι από τα σημαντικότερα μεσαιωνικά κάστρα της Πελοποννήσου. Το κάστρο έχει συνδεθεί με την οικογένεια Παλαιολόγων.
Τα Καλάβρυτα έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης κατά των Τούρκων, το Μάρτιο του 1821. Στην Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας, στις 21/03/1821, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός κήρυξε την επανάσταση, υψώνοντας το ιερό λάβαρο, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα και αποτελεί από τους πολυτιμότερους Εθνικούς θησαυρούς.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, οι Γερμανικοί κατακτητές μπήκαν στα Καλάβρυτα και τα γεγονότα που έλαβαν χώρα σημάδεψαν τα Καλάβρυτα. Στις 13/12/1943 τα Ναζιστικά Στρατεύματα εκτέλεσαν όλο των ανδρικό πληθυσμό 14 ετών και άνω και έκαψαν ολοσχερώς την πόλη. Ζωντανό μνημείο των τραγικών γεγονότων είναι ο “Τόπος Θυσίας” στο λόφο του Καπή, και το Δημοτικό σχολείο που στεγάζει το Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος.
Σήμερα τα Καλάβρυτα αποτελούν τουριστικό θέρετρο όλες τις εποχές του χρόνου, λόγω της προνομιακής τους θέσης και του σπάνιου φυσικού κάλλους. Στην περιοχή, μπορείτε να επισκεφθείτε μοναδικά αξιοθέατα ιστορικά, αρχαιολογικά και θρησκευτικά μνημεία, πατροπαράδοτους οικισμούς και χωριά, με αποκορύφωμα την απαράμιλλης ομορφιάς φύση που την αγκαλιάζει.
Δίπλα από τις γραμμές του τρένου υπάρχει μονοπάτι που έχει σηματοδοτηθεί με σύμβολα του Ευρωπαϊκού Μονοπατιού Ε4 που χρησιμοποιείται από Έλληνες και ξένους πεζοπόρους . Η διαδρομή για το κατέβασμα απαιτεί περίπου 6 ώρες και για το ανέβασμα περίπου 7 με 8 ώρες.

Η κατασκευή του οδοντωτού σιδηροδρόμου αποφασίστηκε επί Τρικουπικής διακυβέρνησης, στα πλαίσια του μεγαλεπήβολου σχεδίου για τη σιδηροδρομική σύνδεση όλης της Ελλάδας. Το έργο τελείωσε το 1895 και τα εγκαίνια έγιναν την επόμενη χρονιά με την συμμετοχή του τότε βασιλιά. Η πρώτη μηχανή ήταν ατμοκίνητη και σε κάθε στάση υπήρχαν υδατόπυργοι για την αναπλήρωση του νερού.
Το Διακοπτό απέχει από τα Καλάβρυτα 22 χιλιόμετρα ενώ η διαδρομή διαρκεί μια ώρα. Η μεγάλη κλίση της γραμμής δεν επιτρέπει την κυκλοφορία ενός συμβατικού συρμού, γι’ αυτό ανάμεσα στις σιδηροτροχιές τοποθετήθηκε ένας οδοντωτός άξονας που επιτρέπει με τη λειτουργία ενός μηχανισμού, να ανέβει το τρενάκι από το επίπεδο της θάλασσας στα Καλάβρυτα που έχουν υψόμετρο 750 μέτρα. Οι γραμμές έχουν πλάτος 0,75 μ. και είναι οι μικρότερες σε πλάτος γραμμές της Ευρώπης. Ο Οδοντωτός προσφέρει στους επιβάτες του μια μαγευτική διαδρομή με κατάφυτα τοπία, επιβλητικούς βραχώδεις σχηματισμούς και καταρράκτες συνεχίζονταςι στο πιο στενό σημείο της διαδρομής που λέγεται “Πόρτες” όπου το τρενάκι περνάει μέσα από σήραγγα.
Δίπλα από τις γραμμές του τρένου υπάρχει ένα μονοπάτι που παλαιότερα το χρησημοποιούσαν οι κάτοικοι της περιοχής, σήμερα έχει σηματοδοτηθεί με τα σύμβολα του Ευρωπαϊκού Μονοπατιού Ε4 και χρησιμοποιείται από Έλληνες και ξένους πεζοπόρους. Η διαδρομή για το κατέβασμα διαρκεί περίπου 6 ώρες και για το ανέβασμα περίπου 7 με 8 ώρες.

Το 1821 αποτέλεσε το κέντρο της Εθνεγερσίας κατά των Τούρκων με την ύψωση του Λαβάρου και την ορκωμοσία των αγωνιστών από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό.
Ο πολυτιμότερος θησαυρός που βρίσκεται στο μοναστήρι είναι το Λάβαρο της ορκωμοσίας των αγωνιστών του 1821, η πρώτη δηλαδή σημαία του Ελληνικού Έθνους, ο Επιτάφιος του 1754 κεντημένος στη Σμύρνη, η εικόνα του Αγίου Γεωργίου κεντημένη στην Κωνσταντινούπολη από την Κωκώνα του Ρολογά, Ευαγγέλιο δωρισμένο από την αυτοκράτειρα της Ρωσίας Αικατερίνη Β’ τη Μεγάλη, τα χρυσοκέντητα άμφια του Παλαιών Πατρών Γερμανού, εγκόλπια, ξυλόγλυπτοι σταυροί και λειψανοθήκες αγίων.
Επίσης, ανάμεσα στα ιερά κειμήλια είναι η κάρα του Αγίου Αλεξίου, πολιούχου της Μαρτυρικής Πόλης των Καλαβρύτων, που γιορτάζει στις 17 Μαρτίου. Υπάρχουν επίσης, η κάρα του Αγίου Φιλαρέτου του Ελεήμονος, του Αγίου Παντελεήμονος, της Αγίας Παρασκευής, των Αγίων Αναργύρων κλπ.
Επιπλέον, πολύ σημαντικά είναι τα 3.000 έντυπα που βρίσκονται στη βιβλιοθήκη της Μονής από τα οποία το παλαιότερο χρονολογείται από το 1502.

Στο Αστεροσκοπείο Χελμού έχει εγκατασταθεί το κατοπτρικό τηλεσκόπιο Αρίσταρχος, το οποίο στοίχισε 4 εκατομμύρια ευρώ και Θεωρείται ένα από τα πιο προηγμένα τεχνολογικά τηλεσκόπια της Ευρώπης. Έχει διάμετρο 2,3 μέτρα και μεγάλη ακρίβεια στόχευσης και παρακολούθησης ουράνιων αντικειμένων.
Έχει πάρει το όνομά του από τον Αρίσταρχο τον Σάμιο, αστρονόμο της αρχαιότητας,(ο οποίος πρωτος διετύπωσε ότι το κέντρο του τοτε γνωστου “συμπαντος”,ηταν ο ηλιος και οχι η Γη ,κατα την τοτε επικρατούσα άποψη). Το τηλεσκόπιο είναι το μεγαλύτερο των Βαλκανίων και το δεύτερο μεγαλύτερο της Ηπειρωτικής Ευρώπης.

Στην Τιτανομαχία ήταν με το μέρος του Δία, όταν αυτός πολέμησε τον πατέρα του τον Κρόνο. Παιδιά της ήταν το Κράτος, η Βία, ο Ζήλος και η Νίκη. Στα ύδατα της Στύγας ορκίζονταν όλοι οι θεοί, ακόμη και ο Ήλιος: ήταν ο μεγαλύτερος όρκος που μπορούσε να κάνει ένας θεός και εκεί εξέτιαν την ποινή τους οι θεοί όταν ήταν τιμωρημένοι. Έλεγαν πως όποιο ον ζωντανό έπινε από το νερό της πέθαινε, και οποιοδήποτε μέταλλο το βουτούσαν στο νερά της έλιωνε. Εκεί βούτηξε τον Αχιλλέα η μητέρα του Νηρηίδα Θέτιδα και έγινε άτρωτος, αλλά τον κρατούσε από την φτέρνα και έμεινε το μοναδικό τρωτό σημείο στο σώμα του.

Εκεί, στις 13 Δεκεμβρίου 1943, οδηγήθηκαν και εκτελέστηκαν όλοι οι άντρες της περιοχής από 14 ετών και πάνω, από τους Γερμανούς. Σήμερα στη ράχη δεσπόζει ο μεγάλος Σταυρός και θυμίζει το αποτρόπαιο έγκλημα. Στις στήλες που περιβάλλουν τον κεντρικό χώρο αναγράφονται τα ονόματα των οικογενειών των Εκτελεσθέντων, ενώ στην κατακόμβη τα μικρά καντήλια είναι ισάριθμα με τις οικογένειες τους.
Παράπλευρα της κατακόμβης δεσπόζει το πέτρινο γλυπτό της πονεμένης μάνας, έμβλημα του Δήμου και σύμβολο της ανθρώπινης καρτερικότητας που φιλοτέχνησε η τότε σπουδάστρια της σχολής Καλών Τεχνών Άννα Βαφεία. Έχει συμβολικό χαρακτήρα για τις γυναίκες ηρωίδες των Καλαβρύτων (τη Μάνα, την αδελφή, τη γιαγιά, την κόρη) που με υπερπροσπάθεια αγωνίστηκαν να ξαναστήσουν την ολοσχερώς κατεστραμμένη πόλη.
Κάθε χρόνο στις 13 Δεκεμβρίου, μετά το μνημόσυνο στον καθεδρικό ναό της πόλης καταλήγει η πένθιμη πομπή στον Τόπο Θυσίας, όπου τελείται επιμνημόσυνη δέηση και προσκλητήριο Πεσόντων.

Οι άνδρες και οι έφηβοι άνω των 13 ετών οδηγήθηκαν στο λόφο του Καππή όπου και εκτελέστηκαν ενώ τα γυναικόπαιδα και οι ηλικιωμένοι κρατήθηκαν προσωρινά στο εσωτερικό του κτιρίου προκειμένου οι Γερμανοί να ολοκληρώσουν απρόσκοπτα το καταστροφικό τους έργο. Στη συνέχεια το κτίριο πυρπολήθηκε αλλά οι εγκλωβισμένοι που βρίσκονταν μέσα σε αυτό κατάφεραν να σωθούν. Μετά την κατοχή ανακατασκευάστηκε πλήρως και λειτούργησε πάλι ως Δημοτικό Σχολείο από το 1950 μέχρι το 1992. Ως μουσείο λειτουργεί από το 2005, ενώ το ίδιο το κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το 1986.
Δείτε την Ιστοσελίδα του Μουσείου: http://www.dmko.gr

Απόλυτα εναρμονισμένο με το άγριο και εντυπωσιακό τοπίο της περιοχής το οκταώροφο συγκρότημα της Μονής καθηλώνει και τον πιο αδιάφορο επισκέπτη. Το καθολικό της Μονής σκαμμένο στο βράχο, είναι ναός σταυροειδής, εγγεγραμμένος με δύο νάρθηκες. Ο κύριος ναός έχει τοιχογραφίες του 1653, αξιόλογα μαρμαροθετήματα στο δάπεδο, ξυλόγλυπτο τέμπλο κ.λ.π. ενώ στο νάρθηκα οι τοιχογραφίες ανάγονται στις αρχές του 19ου αιώνα.
Περισσότερα στο Wikipedia εδώ

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι παρ’ όλες τις καταστροφές που γνώρισαν τα Καλάβρυτα τόσο από τους Τούρκους όσο και μετέπειτα από τα στρατεύματα της Γερμανικής κατοχής, το Αρχοντικό της Παλαιολογίνας παρέμεινε ανέπαφο και φέρει μόνο της φυσικές φθορές του χρόνου.
Το κτίριο διαρθρώνεται σε τρεις ορόφους, με συνολικό καθαρό εμβαδόν 530 τ.μ. Το καλοκαίρι του 2003 άνοιξε για πρώτη φορά μετά την ανακατασκευή του για να φιλοξενήσει την Έκθεση Φωτογραφίας του διάσημου Έλληνα φωτογράφου-περιηγητή Σπύρου Μελετζή με θέμα «Ελλάδα – Έλληνες & Αντίσταση». Από τότε έχει φιλοξενήσει κατά καιρούς εκθέσεις ζωγραφικής, συνέδρια, ημερίδες κλπ.

Το εκκλησάκι της Παναγίας της Πλατανιώτισσας έχει σχηματιστεί μέσα στην κουφάλα ενός τεράστιου πλατάνου, ο οποίος προήλθε από τρία πλατάνια που φύτρωσαν μαζί, και με την πάροδο του χρόνου ενώθηκαν και δημιούργησαν το αξιοθαύμαστο αριστούργημα της φύσης. Το πλατάνι έχει ύψος 25 μ. περίπου, περίμετρο στη βάση του 16 μ., στο μέσο του 12,65 μ. και έχει χωρητικότητα 20 ατόμων.
Ο ναός γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου.

Το σπήλαιο διαθέτει λαβυρινθώδεις διαδρόμους, μυστηριώδεις στοές και ιδιαίτερους σταλακτικούς σχηματισμούς, αλλεπάλληλες κλιμακωτές, σε τρείς ορόφους λίμνες και αυτό το καθιστούν μοναδικό στο είδος του στον κόσμο. Η διάβαση των λιμνών γίνεται από υπερυψωμένες τεχνητές γεφυρούλες. Στον κάτω όροφο του Σπηλαίου βρέθηκαν απολιθωμένα οστά ανθρώπου και διαφόρων ζώων μεταξύ των οποίων και ιπποπόταμου.
Το Χειμώνα τα χιόνια λιώνουν και το Σπήλαιο μετατρέπεται σε υπόγειο ποταμό με φυσικούς καταρράκτες. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ένα τμήμα του ξηραίνεται και αποκαλύπτονται πρωτότυπες δαντελωτές λιθωματικές λεκάνες και φράγματα ύψους μέχρι 4 μέτρα. Το υπόλοιπο Σπήλαιο διατηρεί μόνιμα νερά σε δεκατρείς λίμνες. Το αξιοποιημένο μήκος του Σπηλαίου, που είναι επισκέψιμο, είναι 500μ.

Το χιονοδρομικό διαθέτει άνετους χώρους για παρκινγκ, σταθμό πρώτων βοηθειών, δύο σαλέ, κατάστημα ενοικίασης εξοπλισμού σκι (με πολύ μεγάλη εμπειρία στον χώρο) καθώς και δύο σχολές σκι.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το μεγάλο ξύλινο, φινλανδικό σαλέ των 1.200 τ.μ. Βρίσκεται δίπλα στο παρκινγκ και διαθέτει κατάστημα γρήγορου φαγητού και άρτια εξοπλισμένη καφετέρια.
Επίσης, διαθέτει ένα κτήριο πολλαπλών χρήσεων 700 τ.μ., στη θέση Βαθιά Λάκκα, με καντίνα, κοινόχρηστους χώρους για την εξυπηρέτηση των χιονοδρόμων, τουαλέτες και παρκινγκ για τους χιονοστρωτήρες. Οι δρόμοι εκχιονίζονται επί 24ώρου βάσεως από τρία εκχιονιστικά, ενώ πέντε χιονοστρωτήρες αναλαμβάνουν κάθε βράδυ την προετοιμασία των πιστών.
Το χιονοδρομικό διαθέτει συνολικά επτά αναβατήρες: ένα τριθέσιο εναέριο, ένα διθέσιο εναέριο και πέντε συρόμενους. Οι πίστες του κέντρου είναι δώδεκα, έχουν συνολικό μήκος 20 χλμ. και περιλαμβάνουν όλα τα επίπεδα δυσκολίας.